บทที่ 95 สู้ไปก็เท่านั้น

เย็นวันนั้น

เรวัตรมาหาผกาเกศพรางพูดคุยกับกานต์และผักบุ้งอย่างสนิทสนมแม้แต่พสุธายังชื่นชอบอีกฝ่ายจนยกให้เป็นฮีโร่ เพราะเด็กหนุ่มอยากจะเป็นตำรวจ ชัชรินทร์รู้สึกว่าตัวเองไร้ตัวตนขึ้นมาในพริบตาเพราะไม่มีใครสนใจเขาเลยสักนิด ผกาเกศมีรอยยิ้มตลอดเวลาที่คุยกับเรวัตรผิดกับตอนอยู่กับเขา

"พ่อเรย้ายมาประจำที่นี่...