บทที่ 53 แหวนมืด

“เรื่องนี้ยังคุยกันไม่จบนะ” เจฟฟรีย์พูดขณะลุกขึ้นจากปลายเตียง

เชนถอนหายใจ เธอรู้ว่านี่คงจะเป็นเรื่องที่ต้องเถียงกับเขาไปจนถึงวันที่หนึ่งสิงหาคม ตอนที่เธอส่งเขาขึ้นรถบัสโน่นแหละ “ถ้ามีอะไรที่ฉันได้เรียนรู้สักอย่างนะ ก็คือการเถียงกับนายมันไม่เคยมีวันจบสิ้นสักที” เธอพึมพำอย่างหัวเสีย

เจฟฟรีย์หัวเราะเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ