บทที่ 58 แหวนมืด

เชนกำลังนั่งอยู่บนม้านั่งตัวหนึ่งลึกเข้าไปในสวนสาธารณะหลังสนามกีฬา ตอนที่เจฟฟรีย์ตามหาเธอจนเจอในที่สุด

“อยู่นี่เอง” เจฟฟรีย์พูดพลางเดินเข้ามานั่งลงบนม้านั่งโลหะ “จะว่าแปลกใจที่เจอเธอนั่งอยู่คนเดียวก็พูดได้ไม่เต็มปากนักหรอกนะ” เขายักไหล่ เธอสัมผัสได้ว่าเขาเป็นห่วงเธออย่างจริงใจ และการที่หาเธอเจอทำให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ