บทที่ 19

แสงแดดส่องเป็นรัศมีเรืองรองรอบใบหน้าของเจฟฟรีย์ ขณะที่เขาเอื้อมมือข้ามผ้าปูที่นอนผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้มและพบว่ามันว่างเปล่า ร่างเปลือยเปล่าของเขานอนหงายแผ่หลาอยู่กลางเตียงขนาดใหญ่ สองแขนกวาดควานหาเธอ เจฟฟรีย์ลืมตาข้างหนึ่งเพื่อยืนยันกับตัวเองว่าเขาไม่ได้นอนอยู่คนเดียว แต่กลับพบว่าเตียงนั้นว่างเปล่า

...