บทที่ 22

เชนยักไหล่ “คืนแรกที่ฉันมาที่นี่ ฉันทำให้หน้ากระดาษจากสมุดบันทึกของคุณย่าลอยขึ้น ตอนแรกก็โทษว่าเป็นเพราะลม แต่ฉันสงสัยว่าฉันนี่แหละที่เป็นคนทำ”

เจฟฟรีย์หยุดจูบซอกคอของเธอแล้วมองอย่างพินิจพิเคราะห์ “แล้วคุณคิดว่าจูบของผมจะปลุกเร้าคุณมากพอจนคุณจะสามารถ...ทำอะไรได้ล่ะ ร่ายมนตร์เหรอ”

เชนหลับตาลงแล้วสู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ