บทที่ 31

เจฟฟรีย์ลืมตาโพลงเมื่อรู้สึกเหมือนมีคนกำลังจ้องมองเขาอยู่ เขาเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่เปี่ยมด้วยความตื่นเต้นของเชนอย่างงัวเงีย “เจฟฟรีย์?” เธอเอ่ยกระซิบ

“ตื่นแล้วเหรอคะ?” ใบหน้าของเธอลอยอยู่ห่างจากเขาเพียงไม่กี่นิ้วขณะที่เธอย่อตัวลงบนขอบเตียงแล้วก้มลงมองเขา

“ก็เพิ่งตื่นนี่แหละ” เขาตอบอย่างหัวเสีย “ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ