บทที่ 35

เสียงกรีดร้องของตัวเองปลุกเชนให้ตื่นขึ้นก่อนที่ดวงอาทิตย์จะทันขึ้นขอบฟ้า ร่างกายของเธอเปียกโชกไปด้วยเหงื่อขณะที่น้ำตารินไหลอาบแก้ม ฝันร้ายยังคงสดใหม่ในใจจนเธอไม่แน่ใจว่าได้ตื่นขึ้นมาจริงๆ หรือไม่ เธอกำผ้าปูที่นอนผ้าซาตินไว้ในกำมือแน่นราวกับกำลังยึดเหนี่ยวสิ่งล้ำค่าเพื่อรักษาชีวิต

เจฟฟรีย์ใช้แขนโอบล...