บทที่ 3

เจฟฟรีย์ลืมตาขึ้นและมองใบหน้าที่เขารู้ว่าไม่ควรจะได้เห็น

ชายหนุ่มสะดุ้งพรวดขึ้นนั่งบนโซฟา สายตาของเขากวาดไปทั่วห้องนั่งเล่น

“ผมมาอยู่บนโซฟาได้ยังไง” เขาถาม

“ฉันลากเธอมาเอง” เชนตอบอย่างร่าเริง “แล้วก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ” เธอเสริมพร้อมกับหัวเราะเบาๆ “ตัวเธอหนักไม่ใช่เล่นเลย” เธอหุบยิ้มพลางสำรวจเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ