บทที่ 5

ขณะที่เชนหันขวับและวิ่งไปยังโถงทางเข้า เธอก็ได้ยินเสียงแก้วแตกกระจายเป็นครั้งแรก เธอไม่ได้หันไปมองว่าอะไรแตก แต่ในหางตาที่พร่ามัวเพราะหยาดน้ำตา เธอกล้ายืนยันได้เลยว่าแจกันแก้วที่ตั้งอยู่กลางโต๊ะขาสิงห์ในโถงทางเข้านั้น เพิ่งจะกระโดดลงไปแตกบนพื้นด้วยตัวของมันเอง เธอยังไปไม่ถึงตรงนั้นด้วยซ้ำตอนที่มันแต...