บทที่ 12 แหวนมืด

เจฟฟรีย์ครางอย่างเหนื่อยใจแล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์บ้านไร้สาย เชนสัมผัสได้ถึงความประหวั่นพรั่นพรึงขณะที่เขาเริ่มกดเบอร์

“หวัดดีครับพ่อ ผมไม่เป็นไร ไม่มีใครเจ็บ แต่เมื่อคืนผมขับรถชนกวาง หน้ารถพังยับเลยครับ” เจฟฟรีย์พูดกับโทรศัพท์ เชนกับเพื่อนคนอื่นๆ นั่งกันเงียบกริบ

“พ่อดีใจที่ไม่มีใครเจ็บ แล้วรถเป็นไงบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ