บทที่ 38 แหวนมืด

“ฉันรู้ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน” เขาพูด ขณะที่เธอรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงของเขาสั่นเครือราวกับว่าเขากำลังร้องไห้เช่นกัน เธอไม่เห็นใบหน้าของเขา แต่ก็รู้สึกได้ถึงหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงบนเส้นผมของเธอเป็นครั้งคราว

เชนไม่รู้ว่าพวกเขานั่งกันอยู่แบบนั้นนานแค่ไหน นอกจากเสียงสะอื้นไห้ขณะพิงกันและกัน ใบหน้าของเธอเป...