บทที่ 40 อวสาน

เสียงของใครคนหนึ่งดังมาจากประตูเพนต์เฮาส์ ทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียวกันแล้วก็พบว่าใครคนนั้นก็คือธวัช เขาเดินเข้ามาในห้องแล้วหยุดที่หน้าบุตรชายด้วยท่าทีสงบ แววตาจริงจังจ้องลึกลงไปในแววตาของบุตรชายแวบหนึ่งความเศร้าผ่านเข้ามาในดวงตาของชายสูงวัย

“ทั้งหมดเป็นเพราะฉันเอง” ธวัชยอมรับแบบลูกผู้ชาย ดาหวันเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ