บทที่ 116 ผมเป็นหมอที่แม่นทฤษฎีมาก

“แต่อะไรหืม..”

“แต่..เด็กควรจะเกิดมาจากความรัก..ของพ่อแม่ ไม่ใช่หรือคะ” เธอถามทั้งที่ยังมีเสียงสะอื้น ชายหนุ่มถอนใจอย่างโล่งอก ในที่สุดเส้นผมที่บังภูเขาไว้ก็ปลิวหายไปเสียที เขายิ้มอย่างเปี่ยมสุข ก่อนจะเอ่ยขึ้น

“กังวลว่าผมจะไม่รักคุณเหรอ โธ่ คิดอะไรอย่างนั้น ผมรักคุณมากกว่าอะไรทั้งหมด ไม่อย่างนั้นผ...