บทที่ 21 ความทรงจำ

“อ้าว หนูโซ่ เข้ามาสิ” ดร.เกริกเอ่ยเรียก ก่อนที่จะหันไปหาบุตรชายซึ่งยังยืนจ้องหน้าหญิงสาวตรงหน้านิ่งอยู่ ซึ่งท่านกับบุตรชายกำลังยืนคุยกันอยู่ในห้องทำงาน โสรยาจึงเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีกริ่งเกรงอย่างที่ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน ยิ่งเห็นดวงตาคู่คมที่จับจ้องมาทำให้เธอแทบก้าวขาไม่ออก ทั้งที่ก่อนหน้านี...