บทที่ 88 เค็มไม่ต่างจากกินเกลือ

โสรยาวางสมาร์ตโฟนลงบนโต๊ะทำงานก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้อย่างเงียบ ๆ เมื่อคนที่เพิ่งวางหูไป บอกว่าวันนี้เขาคงเข้าออฟฟิศมารับประทานมื้อเที่ยงกับเธอไม่ได้ เพราะมีประชุมด่วนที่มหาวิทยาลัย และอาจจะไม่ได้เข้ามาทำงานตลอดบ่ายวันนี้

หญิงสาวก้มมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะเดินออกไปรับประทานอาหารเที่ยงคนเดียว เธอมองไปยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ