บทที่ 21 แสงจันทร์หม่น

บทที่ 20

แสงจันทร์หม่น

‘ซ่า!’

น้ำห่าใหญ่ถูกสาดเข้าร่างของคนหมดสติที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่งท่ามกลางต้นไม้และป่าเขา จันทร์หอมเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมา ดวงตากระพริบถี่สอดส่องพื้นที่บริเวณโดยรอบ ไม่มีจุดไหนที่คุ้นชิน มันแปลกตาไปหมดไม่เว้นแม้กระทั่งชายฉกรรจ์อีกสองคนเบื้องหน้า เสียงชายสองคนพูดคุยกัน     ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ