บทที่ 25 กลับไปเป็นตัวเอง - ข้อเสนอสุดพิลึก

อบเชยเงยหน้าขึ้นทันที ประโยคนั้นแรง แต่ไม่ได้ดูถูก มันเหมือนมือที่ยื่นมาจับไหล่แล้วบอกว่า... ยืนให้มั่นคงก่อน แล้วจะเดินกลับไปหาเขาก็ได้ แต่ต้องยืนด้วยขาของตัวเองให้ได้

“ข้อเสนอของคุณน่ากลัวนะคะ”

เตชน์ยิ้ม มองอบเชยด้วยแววตาจริงจังและจริงใจอย่างที่สุด

“ผมถึงให้เวลาคุณกลับไปคิด”

“แล้วถ้าเชยไม่โทร....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ