บทที่ 30 ใส แต่แผดเผาลำคอ

กระหาย... นั่นเขาหมายรวมถึง ‘เซ็กซ์’ ด้วยใช่ไหม

อบเชยแค่นยิ้มอีกครั้ง ค่อย ๆ ยกมือตัวเองขึ้นมาดู ใต้เล็บยังมีคราบสีที่ล้างออกไม่หมดจากการกลับไปวาดภาพ

‘เวลาของคุณมีค่า มีราคา กลับไปเป็นศิลปิน และ เป็นผู้หญิงของผม’

แต่แล้วคำพูดของผู้ชายอีกคนก็แทรกเข้ามา ‘เตชน์’

อบเชยเชิดหน้าขึ้นเก็บกั้นก้อนสะอื้น ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ