บทที่ 31 จะไม่ยอมถูกปิดตา

เกือบสี่ทุ่มแล้วเมื่อรถของอบเชยเลี้ยวเข้าไปจอดหน้าอาคารเก่าใจกลางเมือง ตลอดทางจากบ้านมาถึงที่นี่ หล่อนแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองขับรถผ่านถนนเส้นไหนมาบ้าง รู้เพียงว่ามือทั้งสองข้างจับพวงมาลัยแน่นกว่าปกติ และทุกครั้งที่รถติดสัญญาณไฟแดง ความคิดหนึ่งจะผุดขึ้นมาเหมือนเปิดโอกาสให้หล่อนเปลี่ยนใจ

‘กลับบ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ