บทที่ 33 เป็นผู้หญิงของคุณ

รอยยิ้มบนริมฝีปากจึงค่อย ๆ จางลง ซึ่งเตชน์เห็น และคราวนี้เขาจะถาม

“เกิดอะไรขึ้นหรือครับ” คำถามเรียบมาก ไม่ได้คาดคั้น

อบเชยก้มมองมือตัวเอง คราบสีจาง ๆ ยังติดอยู่ตามซอกเล็บ หล่อนใช้นิ้วโป้งถูมันเบา ๆ ก่อนตอบ

“เชยแค่... ได้ยินอะไรบางอย่างที่ทำให้เรื่องเดิม ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว”

เตชน์ยังคงเป็นผู้ฟัง...