บทที่ 46 ผู้หญิงที่มีคุณค่ามากพอ

“ผมพลาดอะไรไปหรือเปล่าครับ พี่เขม พี่เตชน์”

“เขมรุจ”

“ครับ พี่ชาย”

เขมรุจยิ้มกว้างพลางขยับไปใกล้เขมกร ดวงตาคมเข้มแต่มีแววซุกซนตามประสาคนหนุ่ม มองพี่ชายกับเพื่อนของพี่ชายแบบรู้ทัน แต่ก็ทำเป็นไม่รู้เสียดีกว่า

“ไม่เจอกันตั้งหลายวัน พี่เขมทำหน้าเหมือนอยากต่อยผมอีกแล้ว สวัสดีครับพี่เตชน์ คืนนี้หล่อมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ