บทที่ 32 บทที่ 31

บทที่ 31

อากาศเย็นยะเยือกในยามค่ำคืนขับกล่อมความเงียบสงบในเรือนนอนของหญิงสาว ปิงเฉิงเหยานั่งก้มหน้าอยู่บนเก้าอี้ไม้เนื้อแข็ง ภายในเรือนพักตากอากาศที่อู่จางหมิ่นพานางมา ความรู้สึกอึดอัดและสงสัยในสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมายังคงอยู่ตรงนั้น หญิงสาวยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมอู่จางหมิ่นจึงทำตัวแปลก...