บทที่ 33 บทที่ 32

บทที่ 32

เฉิงเหยาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของนางแฝงไปด้วยความสงสัยและเยือกเย็น นัยน์ตาของนางจ้องมองจางหมิ่นที่ยืนอยู่ตรงหน้า ราวกับต้องการอ่านความจริงจากสายตาของเขา

จางหมิ่นพยายามจะพูด แต่คำพูดติดอยู่ในลำคอ เขารู้ทันทีว่านางไม่ได้พูดถึงวิธีการหรือเหตุการณ์ในวันนั้น แต่เขาเป็นฝ่ายบอกออกไปเองโดยไม่ตั้งใจ นั...