บทที่ 12 น้ำตาไม่มีค่าขนาดนั้น

“อึก คุณมาร์ค พะ…พอแล้ว อะ ปล่อยหนูนะคะ”

ในคราวนี้เธอร้องขอเขาเสียงสั่น ๆ และพยายามอย่างหนักเพื่อไม่ให้เสียงครวญครางหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากสีสวย แต่มีหรือที่มาเฟียหนุ่มจะยอมถอย ยิ่งเธอส่งเสียงห้ามปราม เขาจึงดูดกลืนเร้าอารมณ์ยิ่งขึ้น

นอกจากริมฝีปากที่ปรนเปรอเต้าอกอวบแล้ว สัดส่วนแข็งขืนด้านล่างยังเร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ