บทที่ 104 เขาคือท่านซาน

สายลมยามดึกพัดผ่านยอดไม้จนใบไม้เสียดสีกันเป็นระยะ...

รถตู้สีดำไร้สัญลักษณ์แล่นเข้ามาจอดห่างจากคฤหาสน์ตระกูลหลี่เกือบสามร้อยเมตร ไฟหน้าดับลงพร้อมกับเครื่องยนต์ที่เงียบสนิท

ลู่หมิงลดกล้องส่องทางไกลลงก่อนมองนาฬิกาข้อมือ ไม่นานนักโทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมาเบาๆ

“เป็นยังไงบ้าง”

น้ำเสียงของอลันยังคงนิ่งเหมือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ