บทที่ 11 เสร็จสิ้น

“อย่าเพิ่งไม่ไหวสิ!”

“เอินรู้สึกเหมือน...จะขาดใจ”

เสียงของเอินหนิงสั่นเครือจนแทบไม่เป็นคำ ใบหน้าเธอแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้า แต่ครั้งนี้คือน้ำตาแห่งความเสียวซ่านที่ท่วมท้นจนคุมไม่ได้ อลันเองก็กัดฟันแน่น กระแทกสะโพกเร็วและแรงขึ้นอีกหลายครั้งโดยไม่ยอมชะลอ

“ปล่อยเลย… ปล่อยมันออกมา”

เขากระซิบเสียงพร่า เสี...