บทที่ 111 ไม่ต้องกลัว

“ไม่ต้องกลัว… ฉันไม่ใช่คนใจร้ายแบบนั้นหรอกนะ”

อยากเถียงกลับนักว่าไม่จริง...

แต่อลันกลับไม่เปิดโอกาสให้พูด เขาจูบเธออย่างหิวกระหาย ซ้ำยังสอดลิ้นเข้ามาพันกันจนดูดดื่ม ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดใส่กันจนทำให้เอินหนิงรู้สึกว่าตัวเองไร้การควบคุมขึ้นมาดื้อๆ

ยิ่งเขาบีบเคล้นเนินอก ยิ่งเขาสัมผัสที่จุดอ่อนไหว ก็ย...