บทที่ 113 คิดอะไรอยู่

แสงจากเช้าวันใหม่ค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาในห้อง...

เอินหนิงลืมตาช้าๆ นิ่วหน้าเล็กน้อยเมื่อความปวดเมื่อยแล่นไปทั่วร่าง ผลมาจากกล้ามเนื้อบางส่วนถูกใช้งานหนักเกินกว่าจะรับไหว หันไปมองคนที่ยังหลับสนิทอยู่ข้างกาย เม้มริมฝีปากอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ยามนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดคืนที่ผ่านมา

เขาไม่ปล่อยให้เธอได...