บทที่ 216 ไม่คิดจะเปิด

เวลาผ่านไปร่วมสองชั่วโมง...

ประตูห้องรับแขกเปิดออกอีกครั้ง ก่อนพ่อบ้านชางจะเดินเข้ามาพร้อมขวดแก้วขนาดเล็กในมือ สีหน้าของเขาดูไม่ดีนัก แต่ก็ไม่อาจขัดใจผู้เป็นนายเหนือหัวได้

หลี่เซิ่งที่นั่งตัดกิ่งบอนไซอยู่ที่โซฟาเงยหน้าขึ้นช้าๆ ก่อนจ้องไปยังมือที่ยังคงสั่นเทิ้มเบาๆ ของคนที่อยู่รับใช้กันมานานนับสิบป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ