บทที่ 229 คนที่จัดการได้

แสงแดดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนเล็กน้อย แต่คนที่นอนอยู่บนเตียงกลับไม่มีทีท่าว่าจะรับรู้ถึงการมาถึงของเช้าวันใหม่

อลันหลับตานิ่ง ใบหน้าซีดเซียวกว่าปกติ ลมหายใจร้อนผ่าวจนคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงอดสบถออกมาไม่ได้

“ถ้ามึงไม่ดื้อจะเป็นถึงขึ้นนี้ไหมวะ!”

คริสโตเฟอร์อดหงุดหงิดไม่ได้ ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่...