บทที่ 232 การมีเธออยู่ข้างๆ

เอินหนิงนิ่งไปชั่วขณะ ใบหน้าที่แดงมากอยู่แล้วกลับขึ้นสีระเรื่อมากขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ ไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร จึงได้แต่ก้มหน้าลงจัดผ้าห่มที่คลุมอยู่บนตัวเขาให้เรียบร้อย ทั้งที่มันไม่ได้ยับเยินอย่างที่คิด

อลันมองท่าทางนั้นเงียบๆ ก่อนยกมุมปากขึ้นอย่างพึงพอใจ

“เอินเอิน”

“คะ?”

“ไปหยิบเอกสารในกล่องสีด...