บทที่ 237 เรียกมาพบ

กัวเฉียนยังคงยืนอยู่ในลานจอดรถอีกพักใหญ่… หลังจากอลันกับคริสโตเฟอร์เดินจากไปจนลับสายตา

บัดซบเอ๊ย!

เขาอุตส่าห์ยอมให้แท้ๆ แต่อลันกลับไม่เห็นคุณค่าของเขา แถมยังเอาปืนมาจ่อข่มขู่กันอีก หากไม่เห็นแก่หลินเจิ้นที่เคยให้ความช่วยเหลือ เขาคงไม่ยอมก้มหัวให้เด็กเมื่อวานซืนอย่างนั้นง่ายๆ แน่!

มาเฟียเฒ่าลูบใบห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ