บทที่ 239 ไม่มีใครเอา

หลี่เซิ่งยืนมองคนรับใช้ที่กำลังช่วยกันประคองมาดามหลี่ขึ้นรถ ก่อนหันไปสั่งคนขับด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

“ไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด!”

“ครับ!”

รถยนต์พุ่งออกจากคฤหาสน์ทันที หลี่เซิ่งมองใบหน้าซีดขาวและร่างที่ไม่ขยับเขยื้อนของภรรยาผ่านกระจกมองหลังด้วยความกระวนกระวาย

แม้ไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องกลายเป็นเช่นน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ