บทที่ 24 คนไร้ค่า

อลันก้าวเดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องรับแขก ความเงียบสงัดทำให้เสียงฝีเท้าของเขาดูหนักกว่าทุกวัน จึงทำได้แค่หยุดยืนอยู่ตรงนั้น กระทั่งแม่บ้านสูงวัยผ่านมาพบเข้า

“คุณอลัน... ไม่ทราบว่าจะกลับมาวันนี้”

น้ำเสียงนั้นเจือด้วยความเคารพและรักใคร่ดุจเลือดในอก

“ดูสิ... ป้าเลยไม่ได้เตรียมของที่ชอบให้คุณเลย”

“ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ