บทที่ 245 ตัดขาด

จิ้นเหลยเดินผ่านประตูโรงพยาบาลออกมาโดยไม่หันกลับไปมองอลันอีก พร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าที่ค่อยๆ เลือนหาย

“จากนี้ไป... อย่าให้ใครเข้ามาวุ่นวายกับเรื่องของฉันอีก”

ลูกน้องที่เดินตามหลังรีบรับคำ ก่อนจะลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความไม่มั่นใจนัก

“แล้วทางหลี่เซิ่งกับมาดามหลี่ล่ะคร...