บทที่ 25 ปกป้อง

“ออกไปข้างนอกเถอะครับ เฮียอยู่ตรงนี้ก็เกะกะเปล่าๆ”

น้ำเสียงนุ่มทุ้มและสายตาขุ่นเคืองของคุณหมอหนุ่ม เหมือนมีดปลายแหลมทิ่มแทงอกของอลันซ้ำๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ปั้นหน้ายิ้ม เพราะคิดว่าเอริคน่าจะมีเหตุผลมากกว่าซินเธียร์ที่ยังหน้างอไม่เลิก

“เฮียไม่รบกวนตอนที่หมอกำลังรักษาคนไข้หรอกน่า”

“ไม่ได้ครับ”

“น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ