บทที่ 79 นอนห้องนี้

“ครั้งหน้าถ้าเธอยังมองฉันแบบนี้อีก... ฉันจะทวงดอกเบี้ยเพิ่ม”

ประโยคนั้นของอลันทำให้เอินหนิงแทบไม่กล้าเงยหน้ามองเขา ซ้ำแก้มนวลยังร้อนผ่าว หัวใจเต้นแรงจนจับจังหวะไม่ถูก

“จะไปไหน?”

อลันคว้าคนตัวเล็กเอาไว้ เมื่อเธอทำท่าจะหอบกล่องยาหนีหน้ากันแบบไม่คิดจะบอกกล่าว

“เอินจะเอากล่องยาไปเก็บ”

“ไม่ต้อง เดี๋...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ