บทที่ 59 ถ้าไม่อยากตาย ก็อยู่ใกล้ฉันไว้

ไคเลอร์เดินอย่างระวังไปยังท่าเรือที่เงียบสงัด เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังก้อง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเงาของโกดังเก่า เสียงลมพัดแผ่วเบาแต่ตึงเครียด ความมืดดูเหมือนจะกลืนกินทุกสิ่ง แต่ไคเลอร์ยังคงเดินหน้า ไม่หวั่นไหว

ห่างออกไปประมาณ 100 เมตร ไดสุเกะยืนรอพร้อมลูกน้อง ตะวันถูกมัดอยู่กลางวงล้อม ใบหน้าไดสุเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ