บทที่ 114 พัสดุสีเลือดกับคำเตือนสุดท้าย

สมาร์ตโฟนเครื่องบางบนโต๊ะกระจกสั่นครืดคราด ขัดจังหวะการนำเสนอโปรเจกต์ขยายฐานธุรกิจส่งออกที่จัดขึ้นในต่างจังหวัด ไทม์ก้มมองหน้าจอ พอเห็นชื่อที่ปรากฏ เขาก็ยกมือขึ้นเป็นเชิงขอเวลานอก ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วเดินเลี่ยงออกมาที่ริมหน้าต่างบานกระจก

"ว่าไงครับ แพ้ท้องอีกแล้วเหรอ"

"ไทม์คะ... มีคนส่งพัสดุมาที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ