บทที่ 23 หยาดเหงื่อเพื่อน้อง

เข็มนาฬิกาบนผนังห้องทำงานขยับเดินหน้าไปอย่างเชื่องช้า ไทม์ลุกขึ้นยืนแล้วเดินวนไปมาระหว่างโต๊ะทำงานกับริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ดวงตาคมกริบจดจ้องมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย

เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่บานประตูไม้สักจะถูกผลักเข้ามา

"ผมได้ข้อมูลทุกอย่างที่คุณไทม์ต้องการแล้วครับ"

ผู้ช่วยหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ