บทที่ 25 สายตาที่เปลี่ยนไป

ความเงียบภายในห้องอาหารเช้าวันนี้ไม่ได้ดูน่าอึดอัดเหมือนหลายวันก่อน แต่กลับมีกระแสบางอย่างที่เบาบางและแปลกประหลาด ไทม์นั่งถือหนังสือในมือสายตาจดจ้องที่ตัวอักษร ทว่าในความเป็นจริง จิตใจของเขากลับจดจ่ออยู่กับหญิงสาวที่กำลังเก็บจานชามอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร

เขาลอบมองจังหวะการเคลื่อนไหวของเพลงพิณผ่านขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ