บทที่ 37 คนเมาเรียกร้องความสนใจ

"คุณไทม์คะ ลุกขึ้นเถอะค่ะ"

เพลงพิณออกแรงเขย่าต้นแขนแกร่งของคนที่นอนคอพับอยู่บนเตียงคิงไซส์ กลิ่นแอลกอฮอล์ที่โชยเตะจมูกทำเอาเธอต้องเบือนหน้าหนีไปอีกทาง

"อืม...หนวกหู...ออกไป..." ไทม์ครางอื้ออึงในลำคอ มือหนาปัดป่ายสะเปะสะปะกลางอากาศด้วยความรำคาญ

"เพลงก็อยากไปใจจะขาดแล้วค่ะ แต่เพลงรับปากคุณป้าไว้ว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ