บทที่ 38 พายุอารมณ์และไฟปรารถนา

แรงบีบที่ข้อมือบางแน่นขึ้นจนเพลงพิณนิ่วหน้า เธอยังไม่ทันได้อ้าปากประท้วง ท่อนแขนแกร่งก็ออกแรงกระตุกเพียงนิดเดียว ร่างบอบบางที่ไม่ได้ตั้งตัวก็ถลาล้มลงไปทาบทับบนแผงอกเปลือยเปล่าที่ร้อนผ่าวราวกับเตาไฟของคนเมาทันที

"ว้าย! คุณไทม์ ทำอะไรคะ ปล่อยเพลงนะ!" หญิงสาวร้องลั่น สองมือเล็กยันแผงอกตึงแน่นเพื่อดันต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ