บทที่ 55 ความจริงที่ปวดร้าว

ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา ป้าจันทร์แทบไม่ได้หลับตาลงเลย แกนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงที่ดูจะแข็งกระด้างกว่าทุกคืน เสียงเตียงสปริงที่ขยับเขยื้อนแว่วมาตามผนังในความเงียบสงัด มันฝังแน่นอยู่ในหัวจนแกต้องเอามืออุดหูตัวเองไว้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พอแสงเงินแสงทองจับขอบฟ้า แกก็รีบลุกขึ้นมาจัดการภารกิจส่วนตัวด้วยความรวด...