บทที่ 62 ภาพบาดตา

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่ลอยปะปนอยู่ในอากาศเย็นเฉียบของโรงพยาบาลรัฐ ไม่เคยทำให้เพลงพิณรู้สึกชินได้เลยสักครั้ง หญิงสาวนั่งประสานมือที่สั่นเทาไว้บนตัก ดวงตากลมโตที่ยังคงบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักเมื่อคืน จับจ้องไปยังแฟ้มประวัติคนไข้บนโต๊ะทำงานของนายแพทย์หนุ่มตรงหน้าอย่างจดจ่อ

"ผลตรวจเลือดของคนไข้รอบนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ