บทที่ 156 ความตื้นตันของครอบครัว

"มือแกเย็นเฉียบเลยแพรว สั่นด้วยเนี่ย"

มิ้งกระซิบเสียงแผ่วพลางเอื้อมมือมาบีบฝ่ามือของเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่บนเก้าอี้แถวเดียวกัน

"ก็มันตื่นเต้นนี่นามิ้ง ขาฉันสั่นจนกลัวว่าจะก้าวขึ้นบันไดเวทีไม่ไหวอยู่แล้ว" แพรวพรรณตอบกลับเสียงเบา พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมอาการประหม่า

"ใจเย็นๆ สิแก เราผ่านอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ