บทที่ 160 ขอแต่งงาน

มือหนาเอื้อมข้ามโต๊ะมาวางทับลงบนหลังมือบาง นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยเบาๆ บนผิวเนียนนุ่ม สัมผัสอุ่นวาบแผ่ซ่านไปถึงขั้วหัวใจจนแพรวพรรณต้องหลบสายตาด้วยความขวยเขิน

"หมออย่าจ้องแพรวแบบนี้สิคะ แพรวทำตัวไม่ถูกแล้วนะ"

"ก็แฟนผมสวยนี่ครับ จะไม่ให้จ้องได้ยังไง วันนี้แพรวใส่ชุดนี้แล้วสวยมากๆ เลยรู้ไหม"

บทสนทนาหยอก...