บทที่ 45 เลี้ยงต้อย

ดลรวีกระแอมแก้ขัดแบบที่ชอบทำ เขาขับรถไปเรื่อยๆ จนถึงห้างสรรพสินค้า เพื่อพาเธอมาซื้อของ ณิชารีย์ซื้อของหลายอย่าง ทั้งกระดาษแข็ง กระดาษอ่อน อุปกรณ์การทำงานต่างๆ ตอนที่จะจ่ายเงิน เขาก็ควักเงินจ่ายให้ พอท้วงเขาก็หันมาดุเธอ เธอจึงได้แต่หอบข้าวของเดินตามเขาไปที่รถ 

“วันนี้ไม่ต้องเข้าเรียนหรอก” เขาบอกเธอข...