บทที่ 29 ให้มองอนาคต

เคล้ง~

มือบางจับช้อนอาหารวางบนโต๊ะ เมื่อถึงเวลามื้อเย็นแล้วในค่ำคืนนี้ เธอกับหมอไตรก็ช่วยกันทำอาหารง่ายๆ เพื่อจะได้อยู่กันเป็นส่วนตัวใช้เวลาร่วมกัน

"ฝีมือใครเนี้ยทำไมถึงหอมอย่างนี้นะ" เสียงหวานแกล้งเอ่ยชมตัว ทำให้ร่างสูงที่อยู่ข้างๆ หัวเราะออกมา

"แล้วทำไมถึงเก่งอย่างนี้นะครับ" เขาเดินมาโอบเอวอรช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ