บทที่ 102 สูญเสียความทรงจำ

“หิว...” เธอยังพูดคำเดิมพลางขยับร่างกายมากขึ้น แต่เขาปลุกอย่างไรเธอก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมาสักที จึงหันไปที่หัวเตียง แล้วกดปุ่มเรียกพยาบาล

“คนป่วยรู้สึกตัวแล้วครับ” เขาบอกเสร็จก็หันมาหาคนป่วย เขาเห็นเธอยกแขนขึ้นแล้ววางมือไว้บนลำตัวเหมือนคนใกล้ตื่นเต็มที ขณะเดียวกับที่ได้ยินเสียงก้าวเท้าไวๆ ของเจ้าหน้าที่...